Şişmanlık (Obesity):
Obezite veya adipozite olarak da bilinir. Depo yağlarının yağsız vücut kitlesine oranla artması ve normal kabul edilen değerlerin üzerine çıkmasıdır. Oluşumuna çeşitli faktörler etki etmekle birlikte genelde neden, harcanandan fazla kalori alınmasıdır. Şişmanlığın sınıflandırılmasında çeşitli yöntemler kullanılmaktadır.Ancak BKİ kullanılarak da yapılabilir. Şişmanlık, hiperlipidemi, diyabet vb gibi hastalıklara zemin hazırladığından tedavi edilmesi gerekmektedir. Ancak, tedavide başarılı olabilmek için, diyet, egzersiz, davranış tedavisi gibi üçlü bir yöntem izlenmelidir. Uygunacak diyet hastaya en fazla haftada bir kilo verdirecek kadar planlanmalıdır, aksi halde vücut yağsız kitlesinde de kayıplar olur ve bu durum kişinin sağlığını şişmanlığından daha fazla tehlikeye sokar.

Zayıflık (Chronic Energy Deficiency, Underweight):
Vücut ağırlığının olması gereken kilonun altında olması. DeÄŸerlendirme BKÄ° esas alınarak yapılmaktadır. Buna göre, BKÄ° 18.5-20 ise Grade 0, BKÄ° 18.4-17 arasında ise Grade I, BKÄ° 16.9-16 arasında ise Grade II, BKÄ° <16 olduÄŸunda ise Grade III zayıflık olarak deÄŸerlendirilmektedir. Zayıflık kadın ve erkeklerde hastalık riskini arttıran bir faktördür. BKÄ° 16 nın altında olduÄŸunda erkeklerde mortalite 3 kat artış göstermektedir. BKÄ° <16 olan annelerden doÄŸan bebeklerin % 50 sinden daha fazlasının doÄŸum ağırlığının 2.5 kg nin altında olduÄŸu belirlenmiÅŸtir. Kronik enerji yetersizliÄŸi, özellikle Grade 0 ve Grade 1 zayıflık, Çin, Hindistan, çeÅŸitli Afrika ülkeleri ve Brezilya’da yaygın olarak görülmektedir. Çin’de populasyonun % 76 sında Grade 0, Hindistan’da % 38 inde Grade 0, % 27 sinde Grade I, % 18 inde Grade II ve % 16 sında Grade III zayıflık görülmektedir. Zayıflık kronik barsak enfeksiyonları, yeterli besin bulamama, aşırı enerji harcama gibi toplumsal nedenler yanında, kanser, hipertroidizm gibi hastalıklar, psikolojik ve emosyonel stres gibi nedenlerle ortaya çıkar. Tedaviden önce nedenin iyi bilinmesi ve ona göre tedavi programının belirlenmesi gerekir. Enerji alımının ÅŸu anki ağırlığından hesaplanmış enerji gereksinimi üzerine günde 500-1000 kkal eklenerek belirlenmesi önerilmektedir. BaÅŸlangıçta diyet tedavisinin vitamin-mineral suplemanlarıyla desteklenmesi diyetin uygulanmasını kolaylaÅŸtırabilir. Hasta kendini aç hissetmediÄŸinde dahi zamanı gelmiÅŸse yemesi gerektiÄŸini öğrenmelidir. Öğünlerle veya ara öğünlerle birlikte kalori veren sıvıların alınması besinlerin tüketimini kolaylaÅŸtırır ve enerji alımını arttırır. Günde 6-8 öğün beslenme uygulanmalıdır.

Kaynak: Beslenme ve Diyetetik Açıklamalı Sözlük